Hello, Robot! – Designmuseum Gent

Elke maand bezoekt Suzanne een tentoonstelling. Doorheen haar eigen ervaring en sfeer die ze er opsnuift, pent ze een herspinsel van haarzelf neer. Deze maand bezocht Suzanne de tentoonstelling Hello, Robot! in het Designmuseum van Gent. De illustratie werd getekend door Kymo One.

 

 

 

Na jaren van dienst is het genoeg geweest, mijn lichaam verweerd.
Waar ooit mijn logo vol trots glom, heeft zich een klein gaatje gevormd
bruin omrand is mijn binnenste vanaf heden een gluurtheater.

                                           geef mij meer van wat god mij nooit gegund heeft

                                                         ik kan niets meer

                                                                                          ik kan niets meer

                  afgebladderde flarden, geven mijn binnenste langzaam weer
                 groen uitgeslagen goud is slechts schijn

In de ochtend kwam de hele familie samen vechtend, een hond om een been
om een plak perfect geroosterd brood, in mijn warm middelste gevormd.
En waar ooit mijn logo vol trots glom, vervielen zonnestralen in duizend lagen kleur
dit was elke dag stipt op het middaguur.

Inmiddels heb ik te veel sneden uitgekotst, kots ze uit.
Ruim mijn resten op.

Heb ze vriendelijk bedankt, adieu
mijn koffer gepakt, het huis ver achter mij gelaten.
Een spoor van kruimels achtervolgt mij, maar de weg terug wil ik niet vinden.

                  ik wil leven

                                zweven

       

                              ik wil naakt zijn

                                           nimmer weergaloos alleen zijn

                                           nimmer klein zijn

                                           nimmer mij laten parasiteren

                                                                                 laat mij dat leren

Ik wil beminnen,
naakt staal tegen mijn bruin verroeste plekken, schuur mijn ruwe huid schoon.
Lik mij met je vurig warm binnenste, bemin me.
Vonken slaan over, het contact van mijn contact voedt ons beiden
tot mijn stekker begint te sidderen.

                      laat mij zijn

                                    mijn zin

                                               de mijne zijn

 

 

 

Wil je meer zien van Matthias Kymo One?
http://kymoone.be/