De eendaagse overname van Tumult In Gent #6 in De Krook

Dat de zesde editie van het gratis kunstenfestival Tumult In Gent (kortweg TIG) je ontglipt zou zijn, lijkt ons alleszins heel onwaarschijnlijk. In vergelijking tot vorige jaren, wanneer de events verspreid waren over meerdere locaties en/of data in Gent, strijkt TIG#6 deze keer neer op één locatie. Één. Geen verschillende plaatsen (TIG#3 blijft hier de nummer 1 met 30 locaties op de teller!), geen zwembaden, geen routes die proporties aannemen van grootstedelijke fietsroutes, geen opeenvolgende dagen noch verschillende uurregelingen. Gewoon, één.  

TIG2
Als afsluitend en dankbeeld van de hele dag: het bijna poëtisch werk tussen de harde architectuur van De Krook met dank aan collectief VOUW en Manoeuvre © Tumult.fm

De Krook is het podium, de tig curerende organisaties zijn de spelers. Al nodigt die locatie op het eerste (of tweede) zicht niet meteen uit om dergelijke grootschalige eendagsevenementen te organiseren, Tumult.fm ziet dit als zijn grootste troef. En eerlijk, het is een radicale doch logische en verdienstelijke keuze, want als cultuurluik van Urgent.fm bewoont het tevens De Krook. En laten we niet vergeten: De Krook is overgoten met studerende studenten, waardoor het overzicht soms moeilijk bewaard kan worden (waarvoor overigens lof om resoluut die radicale kaart te trekken!) De grootste uitdaging – althans volgens ons – is de integratie van woord, beeld en muziek op één dag in de gigantische, levende boekenverzameling en de onderlinge verwevenheid tussen werk, bezoeker en omgeving. Een subjectieve bloemlezing.

TIG3Thans op TIG#6 dankzij curator Kinoautomat © Bruno Tardaguila & Tumult.fm

In sommige gevallen lenen de werken zich voor een voor de hand liggende plek. Denk maar aan het muziekmagazine 33-45 dat zich met Kunst- en Vliegwerk stationeert vlakbij de afdeling CD’s en magazines, of In De Ruimte die met een magneten muur/installatie interacties ontketent tussen jong en oud in de, euh hoe zal ik het noemen, kinderhoek. De kleine concerten hier en daar creëren een gezapige sfeer, maar het gaat net iets te veel op in de massa triggers die ons omgeven. Maar goed, de sfeer zit oké. In andere gevallen verstoren de werken radicaal de kenmerkende, bedaarde bibliotheeksfeer en provoceren ze lichtjes, of werken ze doelgericht op de op het leren geconcentreerde studentenzenuwen. Hiervan is Stock met hun boorgeluiden op regelmatige basis een voorbeeld – een luid tumult die de serene focus op het derde verdiep teniet doet – alsook de gecensureerde want afwezige, lichtjes geschifte Kim Noble. Misschien wordt zijn werk door de censuur net versterkt? Op een bepaalde manier. Of zo, wie weet.

TIG4CAMPO beslist samen met Tumult.fm (en ergens ook De Krook) om Kim Nobles uitdagende werk niet te vertonen. © Felien Huysman & Tumult.fm

Een centrale plaats vergt uiteraard heel wat productionele wrijf-in-haar-momenten (probeer maar eens alle curerende organisaties hun place préférée te garanderen), maar een gezonde vibe en overview worden zo enigszins behouden voor de organisaties en het publiek. Misschien had het festival ook eens nood aan een andere kijk en aanpak na vier à vijf jaar te surfen op geregeld dezelfde elan op meerdere plaatsen. Ditmaal beslissen de curerende organisaties, die op hun beurt hebben geappliceerd voor een plekje, wie er te zien is. En dat leidt voornamelijk tot een breder scala aan media die voorheen vaker af- dan aanwezig waren. Een soort van visitekaartje? Denk aan graffiti; denk aan Kluger Hans met hun sparagmos (in fantastische ‘bij opendoen: verscheur me!’-publicatievorm en een met gescheurde papieren bezaaide vloer); denk aan de ode voor het geschreven en gesproken woord van Auw La, die met ‘Iedereen Schrijft’ en ‘Niemand Leest Nog’ de gepaste toon zet; denk aan Mensen Zeggen Dingen die dezelfde spoken word teneur volgen.

TIG5De voorstellingen van Mensen Zeggen Dingen zijn telkens afgeroepen voor het hele gebouw, wat telkens zorgt voor een goede opkomst – terecht. © Felien Huysman & Tumult.fm

Een dubbel gevoel neemt vooral de overhand op dit moment. In het algemeen zijn de werken nogal braaf gebleven binnen hun ruimtelijke beperkingen – begrijpelijk want de bib sluit zijn deuren niet voor TIG. Het is zoeken naar een juiste voeling met de context en deze editie daagt misschien de curatoren en kunstenaars nét iets meer uit. En misschien is dat oké voor sommige werken die eerder de subtiliteit bespelen, maar echt betoveren, beklijven of verbazen doen ze niet. Ook al is op voorhand gezocht naar een respecterende compositie, veel werken blijven gevangen in de hokjes (letterlijke en figuurlijk) of treden niet buiten de vooropgestelde grenzen. Dat TIG altijd afterparty’s doet, impliceert blijkbaar ook dat een doorlopend dagfeest nodig is aan de zijkant van het gebouw. Allemaal goed en wel voor de publieke spreiding en studenten die naar pauze snakken, maar een meerwaarde? Niet echt. Hou het feest voor de avond of beperk het tot mini-fonkelraves. Speaking of which, fonkelen is leuk (zeker met drie vrij in te vullen, open kanalen!) maar wanneer er tegelijk in de Handelsbeurs een fonkelsessie doorgaat als, euh, “netwerkreceptie”, weten we niet goed wat denken.

TIG6Een beter uitzicht op de Gentse wateren en kerktorens kan bijna niet. Uiteraard ontbreekt Topo Copy niet op TIG, al kijken we vooral uit naar ander werk van Topo Copy i.p.v. werk dat al vrij vaak is getoond. © Topo Copy

Misschien is er te veel geprogrammeerd? Misschien is de oorspronkelijke opzet hier en daar verloren geraakt? Misschien hoeven die geïnstitutionaliseerde cultuurhuizen (wat doen het MSK, NTGent, Vooruit e.a. daar precies?) niet per se mee te doen want het past voor ons gewoon niet echt in het totaalplaatje. Waarom Minus One na een poging tot institutionele kritiek opnieuw de S.M.A.K.H.A.C.K. overdoet, zij het in een ‘ander jasje’, is ons bovendien ook een raadsel. Een beetje alles op een stapel, weliswaar schoon gelaagd dankzij de verdiepingen.

Er is (te) veel te zien geweest, maar helaas is het soms net niet. Net niet het potentieel van de volledige bib benut; net niet genoeg geïnvesteerd in een bepaalde cohesieve kracht tussen de verschillende ruimtes, werken en organisaties; net niet voldoende geselecteerd op curatoren. (Al kan de vraag hier gesteld worden of dat dit de taak is van Tumult.fm om die selectie nauw(er) in de gaten te houden en ‘exclusief’ te maken.) Verwachten we dan volgend jaar ook deelname van pakweg KIOSK, S.M.A.K. of Handelsbeurs?

 

Maar…

 

Moeten we het dan niet eerder bekijken als een goede oefening om te zoeken naar manieren om een ambitieus kunstenfestival als TIG te impregneren op één locatie? Het blijft immers een moeilijke opdracht om een huzarenwerk als dit telkens tot in de puntjes te laten slagen. Als KLAP geloven we hard in het bieden van een kleurrijke staalkaart zoals Tumult.fm dat beoogt, nl. mensen op de hoogte brengen van cultuur die zich bevindt op verschillende segmenten van de Gentse cultuurscène. Het zou jammer zijn mocht TIG zichzelf voorbijrijden en de betekenisvolle waarden die het koestert daardoor in de wind slaat.

 

 

 

Lieselotte Vloeberghs ging voor ons ook tekenen op TIG#6. Heb je zin om dat ook eens te bekijken? Dan vind je dat HIER.

(Dit opiniestuk is tot stand gekomen dankzij verschillende meningen, zowel binnen en buiten KLAP, zodat verschillende indrukken verspreid over de dag gebundeld kunnen worden door de betreffende auteur.)
Featured image: Handige gidsboekjes leiden je doorheen de kluwen en klauwen van De Krook © Yassin Moustahfid & Tumult.fm