Civil Disobedience

“Civil disobedience” was een tentoonstelling die ons eraan herinnert hoe poëtisch we onze boosheid kunnen maken. We kunnen ons onbehagen aanwenden tot een slepend symbool- een vlag die om zijn eigen as roteert, en die ons bijna uitkiest erover te struikelen- en we kunnen het terugzien in een regen van misnoegen, waarin iemand zijn wensen over het einde van het kapitalisme als confetti over de stad laat dwarrelen. Onder al deze diverse taal ligt er een zeker gevoel dat de werken onderligt, en ook niet snel zal vertrekken; het gevoel dat we misbruikt worden, en dat we meer zijn dan dat.

Op het eerste zicht lijkt een muur vol karikaturen van vluchtelingen een simpele poging om sentiment te berokkenen- dan lees ik dat deze getekend werden op het moment dat ze hun unieke verhaal deden, en dat deze beeltenissen zo vaak zijn afgeprint dat éénieder ze door de stad kan verspreiden. Zo wordt het project er één van een hoopvol humanisme; want zonder ons, blijven de muren grijs.

Civil Disobedience, In De Ruimte, Franse Vaart 28, Gent (18:05 - 03:06) _ Overzicht eerste zaal _ Met werken door Eddy de Buf, Domenique Himmelsbach de Vries _ Foto's door www.studioyze Foto’s door www.studioyzebaert.com

De tentoonstelling komt samen als ik in een hokje in het midden van de tentoonstellingsruimte kruip. Aan de ene kant is de muur gevuld met foto’s van iconen en bekendheden die een betekenisweb vormen dat even onoverzichtelijk is als leeg- aan de andere kant zien we typische krabbels van leuzen, namen en nonsens. Het geestige niks dat we lezen wordt herkenbaar in zijn klungelige vormen, de luttele afdruk van een waarde op een vlak- het doet denken aan een volgekladde WC-muur, één van die zeldzame plaatsen in de openbare ruimte die niet meteen gezuiverd worden van doelloze creativiteit. In dit negatief van de populaire cultuur wordt een ruimte overhandigd die wél eigenzinnigheid toelaat- het is een stukje muur dat zichzelf als canvas overhandigt, waardoor we met onze verbeelding de wereld kunnen binnenbrengen alvorens zij ons opeist.

Civil disobedience profileert de ingreep als kunstwerk met impact, waarbij elke van deze publieke daden in zekere zin ook tot een pleidooi verwordt- een pleidooi voor het benutten van de ruimte rondom, waarin muren met een minimum aan vernuft in deuren kunnen veranderen- deuren die we kunnen openen naar onszelf én naar elkaar.

Civil Disobedience, In De Ruimte, Franse Vaart 28, Gent (18:05 - 03:06) _ Overzicht tweede zaal _ Met werken door Marijs Kempynck en Ontroerend Goed _ Foto's door www.studioyzebaert.com Foto’s door www.studioyzebaert.com

Civil disobedience is dit weekend te zien in In de Ruimte, waar de installaties van verscheidene kunstenaars vrijblijvend te bewonderen zijn- voor wie zich wilt laven aan de motivaties achter de kunst, echter, kan men op 26/05 ook terecht in de vooruit, waar Harmen de Hoop, Frank en Robbert en Lara Garcia Diaz hun projecten zullen voorstellen.

Meer info vind je HIER en HIER

 

Featured image: Foto’s door www.studioyzebaert.com