De Gentse cultuur viert hoogtij!

Na barre tijden voor de culturele sector – gaande van tergende besparingen op projectsubsidies tot de cultuur- en evenementloze lockdown ten gevolge van de Coronacrisis – is de Gentse Cultuurzomer bloeiend van start gegaan met het project ‘Buy Local’. Er was al geen minister van cultuur, gelukkig wel nog kunstenaars en hun uitspattingen.

Buy Local is een initiatief van Gents Kunstoverleg met als voornaamste doelstelling Gentse kunstenaars kansen te bieden en te ondersteunen. Het is tevens een oproep naar eenieder om extra te investeren in cultuur en kunst, twee bakermatten van de maatschappij. Cultuur kan, mag en zal niet teloorgaan door een minuscuul virus of een Jan Jambon. Het evenement brengt een beetje licht in de duisternis.

Van 17 juli tot 31 augustus 2020 loopt er dan ook een hoopgevende tentoonstelling in Kunsthal Gent, het vroegere Caermersklooster. Gentse kunstenaars genoten via het Zomersalon 2020 de kans een kunstwerk naar keuze tentoon te stellen en te koop aan te bieden, zowel on- als offline. De prijs kon zelf worden bepaald en de opbrengst gaat geheel naar de kunstenaar zelf. Gelijkheid en eerlijkheid worden dus hoog in het vaandel gedragen. Voor velen ook wenselijk en noodzakelijk, na het verlies van broodnodige inkomsten door het uitstellen (en afstellen) van quasi alle evenementen en tentoonstellingen afgelopen periode.

Het verwondert dan ook niet dat er massaal veel inzendingen waren, maar liefst 587 personen zonden een kunstwerk in. De deelnemers zijn velerlei, 80% is afkomstig uit groot Gent, leeftijden variëren tussen 19 en 83 jaar en er worden diverse kunstvormen geëxposeerd: schilderkunst, grafiek, fotografie, textiel, sculpturen, tekeningen, etc. met prijzen die oplopen van €55 tot €11.200. Op zich dus een prachtig initiatief vol solidariteit, begaandheid, liefde en hoop. Helaas is het in de praktijk minder rooskleurig.

“Een goed gevulde tentoonstelling in de stijl van de vroegere Parijse Salons”

Kunsthal Gent

Bij het binnentreden van Kunsthal Gent, stond ik als aan de grond genageld of om het op het Gents te zeggen ‘ik was van ‘t Lam Gods gesleege’. Geen stijl van de vroegere Parijse Salons te bespeuren, wel een horror vacui. Zo hangen er maar liefst 587 kunstwerken. De hoeveelheid prikkels die binnenkomen van alle kanten, maken het moeilijk de kunst te kunnen aanschouwen zoals het hoort. De aandacht glipt gemakkelijk weg naar een kleurrijk schilderij wat verder, een sculptuur vlak naast u voeten of een persoon die luidkeels passeert op de brug boven u. Door het dragen van een mondmasker, is er letterlijk en figuurlijk geen zuurstof.  

Nu, de doelstelling is een gelijke kans voor iedereen. Een kans die klaarblijkelijk veel kunstenaars gegrepen hebben, wat een heel mooi gegeven is en er opnieuw op wijst dat Gent blaakt van creatievelingen die klaar zijn hun werk de wijde wereld in te sturen.

Het is echter paradoxaal: door de vele kunstwerken, voelen menig kunstenaars zich juist achteruitgestoken. Het ene kunstwerk hangt op ooghoogte en ziet u direct bij binnenkomst, het andere is ergens boven in een hoekje weggemoffeld en moet u gaan zoeken. Wellicht zal een artiest in zo een overvolle ruimte zelden tot nooit tevreden zijn van de plaats die zijn/haar werk krijgt, maar gezien de opstelling lijkt de ontevredenheid niet misplaatst.

Het bezoek mag overigens maximum 1 uur duren. Met 587 kunstwerken te bezichtigen, geeft ons dit zes seconden per kunstwerk. Bitter weinig tijd dus. Hier moet echter de kanttekening gemaakt worden, dat het een tentoonstelling met gratis toegang voor iedereen is. Niemand houdt u tegen de zaal meerdere malen te bezoeken.

De chaos had in bepaalde mate vermeden kunnen worden door bijvoorbeeld een rangschikking per ‘thema’. Momenteel hangt een politiek, maatschappijkritisch en actueel werk naast een tekening die ogenschijnlijk naïef en banaal geschetst is. Zo staat een prachtig handgemaakt sculptuur vlak voor een uitvergrote meme die u dagelijks kan tegenkomen op sociale media. Op zich kan dit een interessant gegeven zijn, maar in de huidige setting was de dialoog tussen de werken te weinig doordacht.

Een selectie van de inzendingen of een limiet hierop had vermoedelijk geleid tot een beter eindresultaat. Niet enkel voor de artiest, de toeschouwer zou overigens de werken beter kunnen aanschouwen en meer de tijd kunnen nemen. Om het democratischer te houden, hadden ze de werken chronologisch op basis van inzending kunnen ordenen. Ook hier zou het aangenamer zijn voor de toeschouwer om de catalogus mooi genummerd te kunnen volgen.

Het geheel van tijdsgebrek, de oneindige hoeveelheid werken, de kleine ruimte ervoor, de chaos en de prikkels, maken het bijna onmogelijk het kaf van het koren te scheiden. 

Het kaf van het koren gescheiden.

Hier volgt een kleine selectie van kunstwerken die eruit springen, gerangschikt op basis van het voorkomend nummer in de Kunsthal.

#089 Mark Soen

Timetraveling
€600

#092 Adam Van Den Berghe

Het Koloniaal Monument
als Ongehoorzame Readymade
€205

#177 Orlando Gruwez

Keyboard
€1600

#248 Willem Van Cauwenberghe

Het hart(d) van Jordanië
€550

#263 Guillaume Van Moerkercke

No title
€1.000

#326 Hannah Hoebeke

Afwezigheid
€1.850

#631 Marine Boey

Pollepelstraat/2
€350

#659 Chelsea Bulteel

Very close to sorry
€350

#680 Fred Meeuwens

Zeetje
€140

Voor meer info over het evenement klik HIER.

Wenst u rechtstreeks verder te gaan naar de catalogus van de Zomersalon dan kan dit HIER.